Landschap en de landschapskunst. In Nederland worden beide door mensenhanden gemaakt.
Een standaard is gezet in de 17e eeuw: niet alleen in de schilderkunst, maar ook in de prentkunst. Kunstenaars van de Haagse en de Amsterdamse school geven aan deze rijke traditie zo'n 200 jaar later een nieuwe impuls. Als impressionistische schilders zijn Roelofs, Maris, Weissenbruch, Tholen, Witsen en Breitner wijd en zijd bekend. Daarnaast maakten zij ook prenten: litho's en vooral etsen. De grafische kunst krijgt een zelfstandige artistieke status. In ons land is die bewust bevorderd door de Nederlandse Etsclub.


Rond 1900 is er een nieuwe generatie die kiest voor een monumentale en gestileerde uitbeelding. De houtsnede herleeft als techniek onder invloed van Jugendstil en Japanse prentkunst. Moulijn, Van Leeuwen en Nijland werken in die trant.


Bij sommigen ontstaat de zin voor abstractie, een grotere autonomie van het beeld onder invloed van Mondriaan.


Ook de zienswijze van Van Gogh opent voor veel kunstenaars perspectieven. Persoonlijke emoties sturen de hand van Piet van Wijngaerdt, Peter van den Braken en leden van "de Ploeg" in Groningen zoals Altink en Wiegers. De ambachtelijke werkwijze van ets en litho wordt geruild voor de directe drogenaald techniek waarin het handschrift zich manifesteert.


En er zijn altijd eenlingen die hun eigen weg gaan, zoals Willem van Leusden of Arend Hendriks.


De tentoonstelling is samengesteld uit de collecties grafiek van leden van de Brabantse Prentclub. Deze prentclub streeft er naar om elke twee jaar met een expositie naar buiten te treden. De inhoudelijke opzet van de expositie in Breda's Museum is gedaan door gastconservator en beeldend kunstenaar Michael Jepkes.